Παπανδρέου: «Σαν αληθινός ηγέτης έβαλα μπροστά τη χώρα κι όχι το κόμμα» 0 134

Η μακρά συζήτηση επί των διαδικασιών πρέπει να τελειώνει και να δώσουμε χώρο στην πολιτική» δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στο Κεντρικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

«Ας αξιοποιήσουμε στο μέλλον αυτές τις τεχνολογίες, αλλά ας ζητήσουμε και σήμερα από όσους θέλουν και μπορούν να κάνουν την εκλογή αυτή, αφετηρία μιας νέας, δημιουργικής συμμετοχικής και κοινής μας πορείας για την Ελλάδα και τον προοδευτικό χώρο» ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός.

Ο ίδιος έθεσε σειρά ρητορικών ερωτημάτων, προκειμένου να προσδιορίσει την πολιτική στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθήσει η κεντροαριστερή παράταξη, για να μπορέσει η Ελλάδα να βγει από την κρίση:

* Θα πούμε ότι χρειάζεται ένας νέος πολιτικός πολιτισμός, συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και σχέδιο του οποίου η ιδιοκτησία να είναι ελληνική; Αλλά ούτε η δεξιά φαίνεται να έχει αλλάξει, ενώ η παραδοσιακή αριστερά αφομοιώνεται πλήρως σε ένα συντηρητικό πελατειακό σύστημα, ικανοποιημένη με την νομή της εξουσίας της.

* Θα πούμε ότι, συνεννόηση και συνεργασία, δεν σημαίνει απαραιτήτως και συγκυβέρνηση;

* Θα ξεκαθαρίσουμε εξ’ αρχής, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, ότι, δεν πρόκειται να συμπράξουμε με κανέναν, αν δεν συμφωνήσει με όσα απορρέουν από τις αρχές, τις αξίες μας και τις δικές μας, μη διαπραγματεύσιμες επιλογές;

* Θα προσδιορίσουμε επομένως έγκαιρα τη δική μας προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης του τόπου, προτείνοντας το δικό μας πρόγραμμα προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, που πριν από οτιδήποτε άλλο, έχουν ανάγκη οι Έλληνες και η χώρα;

* Θα διαμηνύσουμε παράλληλα προς πάσα κατεύθυνση, ότι αυτά είναι που έχουμε ανάγκη για να επανακτήσει η χώρα την αξιοπιστία της, έτσι ώστε να διαπραγματευτεί με ένα ισχυρό οπλοστάσιο με τους δανειστές- εταίρους και να οδηγηθεί με ασφάλεια στις αγορές;

Αυτά προέχουν, τα άλλα έπονται» τόνισε ο Γιώργος Παπανδρέου.

Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών,  υπογράμμισε πως έχει αναλάβει την ευθύνη λαθών και παραλείψεων: Στο μεν κόμμα «γιατί οι εξελίξεις δεν επέτρεψαν να τα αλλάξουμε όλα όπως θα έπρεπε» και στην δε κυβέρνηση, «γιατί δεν κάναμε ακόμη περισσότερες μεταρρυθμίσεις».

Σήμερα, «χρειαζόμαστε ένα ισχυρό κίνημα που να έχει το εσωτερικό σθένος και τη συνοχή – έτοιμο και ικανό να συγκρουστεί και να παλέψει για τις μεγάλες αλλαγές», είπε ο κ. Παπανδρέου. «Είμαι πάντα έτοιμος να δεχθώ κριτική, αλλά δεν θα δεχθώ κριτική για επιλογές που έκανα, βάζοντας μπροστά τη χώρα και όχι το κόμμα. Αυτή είναι η ιερή υποχρέωση του ηγέτη. Να βάζει πρώτα τη χώρα. Ως εκ τούτου, διαφωνώ με όσους θα έβαζαν μπροστά το κόμμα.

Με αυτήν την παραδοχή, θέλω να πω ευθέως: Έχω μια αντίληψη για την άσκηση της πολιτικής, με την οποία μπορεί κάποιοι ή ακόμη και πολλοί, να διαφωνούν. Δεν με ενοχλεί. Διαφωνούμε. Αλλά έτσι είμαι, αυτό πιστεύω. Και δεν θέλω τον ηγέτη δυνάστη. Ηγέτης που δεν είναι ανθρώπινος, δημοκράτης στην πράξη, χάνει εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία που τον καθιστούν χρήσιμο για τους ανθρώπους και τους λαούς.

Οι καιροί των ελιτισμών και των σωτήρων έχουν παρέλθει. Τώρα η ανάγκη προστάζει: διαβούλευση και συμμετοχή. Και ένας ακόμα λόγος που υιοθέτησα την πλατιά συμμετοχή όταν βρέθηκα στο τιμόνι της παράταξης, ήταν ώστε να μην μπορεί κανένας να με τραβά από το μανίκι για το δικό του συμφέρον. Είναι η ώρα όλοι – σε όποια θέση και αν βρίσκονται – να κατανοήσουν ότι οι προκλήσεις του μέλλοντος, είτε διεθνώς, είτε στην Ελλάδα, απαιτούν συλλογικές διαδικασίες και υποκείμενα. Κανείς δεν μπορεί να λείψει, ούτε να αισθάνεται στο περιθώριο και αδικημένος. Η παράταξη μας, αυτό μπορεί και πρέπει να αναδείξει στην πορεία μας για μια Ελλάδα δυναμική, δημοκρατική, βιώσιμη ανταγωνιστική, και δίκαιη» ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρώην πρωθυπουργός.

[diaforetiko]

Υποκλινόμαστε στην Μαριάννα:’Υψωσε το ανάστημα της για την Μακεδονία χθες το βράδυ και τους τα έψαλε ένα χεράκι. 0 9

Αυτή είναι η νεαρή κοπέλα από την Κατερίνη η Μαριάννα, που ύψωσε το ανάστημα της για την Μακεδονία το βράδυ στην ομιλία του κ. Τζανακόπουλου

Δείτε την νεαρή κοπέλα από την Κατερίνη, την Μαριάννα, στην ομιλία της στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία που έγινε το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2019 στην πλατεία Ελευθερίας.

[prototupo]

Καφέ Γκρέκο: Το Πιο Ιστορικό Καφέ Της Ρώμης Το Ίδρυσε Ένας Έλληνας Από Τον Οποίο Πήρε Και Το Όνομά Του 0 8

Είναι το πιο ιστορικό καφέ της ιταλικής πρωτεύουσας και βρίσκεται σ’ έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Ρώμης, στη Βία Κοντόττι (Via Condotti) αριθ. 86, κοντά στην Πιάτσα ντι Σπάνια. Ιδρύθηκε το 1760 από τον Έλληνα Νικόλα ντέλλα Μανταλένα (Nicola della Maddalena), από τον οποίο πήρε και το όνομά του.

Πρώτη φορά γίνεται αναφορά στο “Καφέ Γκρέκο” κατά το δέκατο όγδοο αιώνα σ’ ένα έγγραφο απογραφής του 1760, που φυλάγεται στην εκκλησία του Σαν Λορέντσο στην πόλη της Λούτσινα, όπου αναφέρεται και το όνομα του Έλληνα ιδιοκτήτη του.

Ο διάσημος Τζιάκομο Καζανόβα γράφει στα “Απομνημονεύματά” του για την πρώτη φορά που πήγε το 1742, με κάποιους Ρωμαίους φίλους του, στο “Καφέ της οδού Κοντόττι”, πράγμα που σημαίνει πως το “καφέ” υπήρχε ίσως και πριν το αποκτήσει ο Έλληνας ιδιοκτήτης του.

Και ο Γάλλος ζωγράφος Πιερ Πωλ Προυντόν, σε επιστολή του σε κάποιο φίλο του γραμμένη το 1760, περιγράφει το “Καφέ Γκρέκο”, ως πασίγνωστο στέκι φιλολογικών και καλλιτεχνικών κύκλων.

Η χρυσή εποχή για το “Καφέ Γκρέκο” εκτείνεται σ’ όλη τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Σ’ αυτό σύχναζαν κατά καιρούς μεγάλες προσωπικότητες, όπως ζωγράφοι, γλύπτες, μουσουργοί και άνθρωποι των γραμμάτων από ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποίοι επισκέπτονταν ή ζούσαν στη Ρώμη.

Ανάμεσα σ’ αυτούς περιλαμβάνονται μονάρχες, όπως ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α’ της Βαυαρίας, και πάπες, όπως ο Πάπας Λέων ΙΓ’.

Ο βασιλιάς Λουδοβίκος της Βαυαρίας, όταν σύχναζε στο Καφέ Γκρέκο στα χρόνια της ελληνικής εθνεγερσίας, συνήθιζε να εκδηλώνει σ’ ένα κύκλο φίλων του καλλιτεχνών τον ένθερμο φιλελληνισμό του.

 

Το 1833, ο Δανός αρχιτέκτων Κρίστιαν Χάνσεν στο Καφέ Γκρέκο πήρε την απόφαση να επισκεφθεί την Ελλάδα για να μελετήσει τα μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας.

 

Διάσημοι θαμώνες της καφετέριας ήταν μια πλειάδα συγγραφέων απ’ όλο τον κόσμο, όπως ο Κάρλο Γκολντόνι, ο Νικολάι Γκόγκολ (που έγραψε εδώ ένα μέρος από το μυθιστόρημά του “Νεκρές Ψυχές”, 1845), ο Νίτσε, ο Γκαίτε, ο Σοπενχάουερ, ο Ανρί Σταντάλ, ο Κάρολος Ντίκενς, ο Σατωμπριάν, ο Μαρκ Τουαίν, ο Ναθάνιελ Χώθορν, ο Ουίλλιαμ Θάκαιραιη, ο Λόρδος Βύρων, ο Πέρσι Σέλλεϋ, ο Τζων Κητς, ο Τζιάκομο Λεοπάρντι, ο Σαρλ Μπωντλαίρ, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο Ανατόλ Φρανς, ο Ιππόλυτος Ταιν, ο Γκαμπριέλε ντ’ Αννούντσιο, ο Αλμπέρτο Μοράβια και άλλοι.

Ο Άγγλος ποιητής Τζων Κητς πέρασε τους τρεις τελευταίους μήνες της ζωής του (πέθανε το 1821 σε ηλικία 25 ετών) σ’ ένα μικρό δωμάτιο ενός σπιτιού κοντά στο “Καφέ Γκρέκο”, δίπλα στη σκαλινάτα της Πιάτσα ντι Σπάνια.

Ζωγράφοι, ιδιαίτερα της “Σχολής της Ρώμης”, είχαν κάνει τόπο συναντήσεών τους κατά το 18o αιώνα το “Καφέ Γκρέκο”, όπως και οι γερμανόφωνοι ρομαντικοί καλλιτέχνες της Σχολής των Ναζαρηνών, που είχαν έλθει από τη Βιέννη στη Ρώμη, όπως ο Πέτερ φον Κορνέλιους.

Εδώ σύχναζαν και οι ζωγράφοι Ζαν Ωγκύστ Ενγκρ και Ζαν-Μπατίστ Κορό, καθώς και οι γλύπτες Αντόνιο Κανόβα και Μπέρτελ Τόρβαλντσεν. Από τους νεώτερους καλλιτέχνες, θαμώνας του Καφέ Γκρέκο ήταν και ο διάσημος σουρεαλιστής ζωγράφος Σαλβαδόρ Νταλί.

Επίσης, μεγάλοι συνθέτες σύχναζαν ή είχαν επισκεφθεί τις αίθουσες του “Καφέ Γκρέκο”: ο Φραντς Λιστ, ο Ρίχαρντ Βάγκνερ, ο Φέλιξ Μέντελσον, ο Τζοακίνο Ροσσίνι, ο Εκτόρ Μπερλιόζ, ο Ζωρζ Μπιζέ και ο Αρτούρο Τοσκανίνι.

Αλλά και φωτογράφοι από τη Γαλλία, την Αγγλία και την Ιταλία, με την επωνυμία “Ομάδα του Καφέ Γκρέκο”, σύχναζαν εδώ στη δεκαετία του 1840, όπως οι Frederic Flacheron, Eugene Constant, Alfred-Nicolas Norman, James Andersen και Giacomo Canova.

Ο Ιταλός ζωγράφος Ρενάτο Γκουτούζο στον πίνακά του “Καφέ Γκρέκο” (1976), που βρίσκεται σήμερα στη Συλλογή Λούντβιχ στο Άαχεν, εικονογραφεί μια καλλιτεχνική παρέα με τους Απολλιναίρ, Πικάσσο, Ντυσάν, Αντρέ Ζιντ και τον εαυτό του στο περιβάλλον του Καφέ Γκρέκο. Μια καλλιτεχνική συντροφιά στο “Καφέ Γκρέκο” απεικονίζεται και σε παλαιότερο πίνακα του 1856 (βλ. ένθετη φωτογραφία) του Αυστριακού ζωγράφου Λούντβιχ Πασσίνι (1832 – 1903).

Τον Αύγουστο του 1953 το Υπουργείο Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ιταλίας, με ειδικό διάταγμα, κήρυξε το “Καφέ Γκρέκο” ως “τόπο ιστορικού και εθνικού ενδιαφέροντος”.

Πηγή: dinfo.gr

Ακολουθήστε μας στο Facebook και γίνετε μέλος της παρέας μας